 Kilka tygodni temu w naszej głównej sali zostało zamontowane pojedyncze krzesło, które dostarczono jako wzór do złożonej oferty przez producenta. Nawiasem mówiąc, krzesło cieszy się dużym zainteresowaniem pośród osób przewijających się na placu budowy. Większość z nich siada i sprawdza czy jest stabilne i wygodne. Kiedyś będąc w dużej sali pomyślałem: to ciekawy widok, taka duuuuuża sala i tylko jedno krzesło. Od tego momentu obraz ten stał się dla mnie powodem kilku refleksji. Oto niektóre z nich:
Któregoś poranka będąc w głównej sali usiadłem na tym jedynym krześle i pomyślałem, że ono ma wyjątkowe szczęście, przecież mogło trafić do jakiegoś baru i służyć jako siedzenie ludziom zamroczonym alkoholem. No, mogło mieć więcej szczęścia i znaleźć się w przychodni lekarskiej lub w jakiejś szkole by służyć dzieciom. Producent zdecydował i znalazło się w naszej sali, aby służyć Bożym dzieciom. Czy z nami nie jest podobnie? Bóg wybrał nas i przeznaczył do królestwa Syna swego umiłowanego.
Innym razem patrząc na to jedyne krzesło, uświadomiłem sobie, że ono miało znaczący wpływ na decyzję, jakie siedzenia zakupimy do naszej sali. Pomyślałem, przecież producent mógł przysłać swojego najlepszego przedstawiciela handlowego z pięknymi folderami reklamowymi z rysunkami technicznymi określającymi jego parametry. Przedstawiciel mógł zaprezentować próbki materiałów, z których wykonane jest siedzenie. Ale producent, aby nas przekonać uczynił coś bardziej skutecznego, przysłał gotowy fotel abyśmy mogli go zobaczyć, dotknąć, wypróbować. Czy nasz Pan nie czyni podobnie? Włożył do naszych serc nowe życie, napełnił nas swoim Duchem i powiedział "IDŹCIE", aby ludzie żyjący wokół was mogli zobaczyć, dotknąć, wypróbować, czym jest Królestwo Boże.
Kiedyś siedząc, rozejrzałem się po sali i doszedłem do wniosku, że to siedzenie ma dobre położenie i będzie chętnie zajmowane przez uczestników nabożeństwa. Blisko wyjścia, na brzegu rzędu, widok prawie na całą salę, a do tego prawie frontowe położenie wobec podium. Gdyby zamontować je w innym miejscu mniej wyeksponowanym nie będzie cieszyć się takim powodzeniem. Hm… będą, więc siedzenia lepsze i gorsze. To niesprawiedliwe, przecież każde z nich będzie tyle samo kosztować, każde będzie wykonane z tych samych materiałów i według tej samej technologii. Czy w społeczności nie bywa czasami podobnie? Bóg zapłacił za każdego z nas tę samą cenę, wszyscy doświadczyliśmy narodzenia na nowo i każdy z nas jest świątynią Ducha Świętego, gdy więc dokonujemy podziału pośród dzieci Bożych na lepszych i gorszych, lekceważymy Boże dzieło zbawienia.
Ostatnio siedząc w głównej sali, zastanawiałem się nad akcją zbierania środków na zakup krzeseł. Dla wielu z nas ofiarowanie dodatkowo choćby 70 złotych może stanowić spory wysiłek i może wiązać się z pewnymi wyrzeczeniami. Wchodzimy w okres zwiększonych wydatków, święta, nowy rok, prezenty. Pomyślałem, to cena, jaką będziemy musieli wspólnie zapłacić, aby można było niebawem zgromadzać się w tej sali. Jestem przekonany, że nasze ofi ary to pięć chlebów i dwie ryby, które oddajemy naszemu Panu, które zostaną rozmnożone ku obfitości nas i tych, którzy dołączą do naszej społeczności.
Wasz pastor, Bogdan Kiona |
Powiadom znajomych
Strona startowa
Dodaj do ulubionych
